Njegov trag u istoriji Partizana ispisan je zlatnim slovima, čineći ga najtrofejnijim trenerom u analima “parnog valjka”. Ipak, njegova zaostavština daleko prevazilazi broj osvojenih pehara, a njegov uticaj na košarku i živote igrača ostaje nemerljiv.
Crno-bijele ovog petka očekuje emotivan duel u Beogradskoj areni protiv Žalgirisa. Sve će biti u znaku Duška Vujoševića, koji je preminuo ove srede u 68. godini života poslije duge i teške bolesti. Inače, Dule je posljednji meč u Evroligi vodio upravo protiv Žalgirisa.
Od samog početka karijere, Duško Vujošević se profilisao kao trener-stvaralac, prava rijetkost u svijetu košarke. Često je isticao da su dobri treneri “rijetke ptice”, a on je bio više od toga – postao je unikat. Njegov rad nije bio usmjeren samo na stvaranje boljih košarkaša, već i boljih ljudi. Košarka je za njega bila medij kroz koji je ispoljavao svoj genij, poput kompozitora sa notama ili slikara sa četkicom.
Njegova borba za svakog igrača bila je gotovo poetična. Iako je zbog svoje strogoće i zahtjevnosti od navijača dobio nadimak “General”, uvek je težio pravednosti. Ta posvećenost i principi vodili su ga kroz četiri mandata na klupi Partizana, tokom kojih je sakupio impresivnu kolekciju od 23 trofeja.
Nedostižan na vrhu
Kada se pogleda lista najuspešnijih trenera u istoriji kluba, Vujoševićeva dominacija postaje očigledna. On je sam osvojio više trofeja nego naredna četiri trenera na listi zajedno. Ta četvorica, među kojima su takođe legende kluba, sakupila su ukupno 17 pehara.
Na drugom mestu je Željko Obradović sa sedam trofeja, uključujući i jedinu titulu prvaka Evrope. Treći je Vlada Jovanović, Vujoševićev naslednik, sa pet trofeja. Veliki Dušan Ivković je sa crno-belima osvojio tri, dok je Ranko Žeravica ostao na dva.
Ovi podaci jasno pokazuju koliko je Vujoševićev uspeh monumentalan. Pored 23 trofeja, njegov tim je 2010. godine stigao do Fajnal-fora Evrolige, sna koji je dugo sanjao i koji je ostavio dubok trag. Godinama je bio sinonim za radost navijača Partizana.
Simbol borbe i pobjeđivanja
Vujoševićev put u Partizanu počeo je od mesta pomoćnika u pionirima, a završio se na korak od druge evropske titule za klub. Sve vreme je ređao trofeje i neumorno radio na razvoju igrača, pronalazeći talente i otvarajući im put ka vrhu. Jedno vreme je obavljao i funkciju predsednika JSD Partizan, što mu je dalo uvid u funkcionisanje celokupnog sportskog društva.
Postao je više od trenera, više i od legende. Postao je simbol neprekidne borbe i pobeđivanja. Tokom dugih godina u klubu, punjenje vitrina trofejima postalo je gotovo podrazumevano. Tek nakon njegovog odlaska, postalo je jasno da uspesi nisu dolazili sami od sebe, već da je, kako je sam govorio, “trening bio alhemijski proces kojim je znoj pretvarao u zlato”.
Vijest o njegovoj smrti pogodila je čitav sportski svijet. Legende, prijatelji, navijači i bivši igrači oprostili su se od čoveka koji je ostavio neizbrisiv trag. Sada, kada je otišao, svi shvataju veličinu praznine koju je ostavio za sobom.
Najvažniji trofeji Duška Vujoševića sa Partizanom: Međunarodni Kup Radivoja Koraća: 1989. Šampion Jugoslavije: 1987. Šampion SR Jugoslavije: 2002, 2003. Šampion Srbije i Crne Gore: 2004, 2005, 2006. Šampion Srbije: 2007, 2008, 2009, 2010, 2013, 2014. Šampion ABA lige: 2007, 2008, 2009, 2010, 2013. Kup Jugoslavije: 1989. Kup SR Jugoslavije: 2002. Kup Radivoja Koraća (Srbija): 2008, 2009, 2010.
Saznajte sve o najvažnijim vijestima i događajima, pridružite se našoj Viber zajednici ili čitajte na Google News.