Na klupama sjede dva stručnjaka čiji su sportski renomei nesporni, ali čiji platni razredi otkrivaju veliku razliku.
Dijego Simeone nije samo trener, on je institucija Atletiko Madrida. Otkako je preuzeo kormilo 2011. godine, Argentinac je transformisao klub iz “vječitog gubitnika” u evropskog giganta. Ta transformacija ima svoju cijenu, a prema podacima uglednog francuskog lista “L'Ekip” i finansijskih izvještaja za posljednje sezone, Simeoneova bruto godišnja plata iznosi nevjerovatnih 34 miliona evra.
Ova cifra ga godinama drži na samom vrhu liste najplaćenijih trenera svijeta, ispred imena kao što su Pep Gvardiola ili Karlo Anćeloti. Njegova plata je rezultat decenijske lojalnosti i činjenice da on u Atletiku obavlja ulogu sličnu onoj koju je nekada imao Aleks Ferguson u Junajtedu – on je centar svih sportskih operacija. Iako je 2023. godine pristao na restrukturiranje ugovora kako bi pomogao klupskoj likvidnosti, bonusi i lojaliti klauzule zadržali su ga u sferi nedostižnoj za većinu kolega.
S druge strane tehničkog prostora stoji Hansi Flik. Čovjek koji je sa Bajernom dominirao, stigao je u Barselonu u trenutku kada katalonski klub proživljava najteže finansijske dane u svojoj istoriji. Prema navodima insajdera poput Florijana Pletenberga i zvaničnih izvora bliskih klubu, Flikova fiksna neto plata iznosi oko 3 miliona evra godišnje (bruto iznos se procjenjuje na 9-11 miliona evra, zavisno od izvora i poreza).
Razlika je frapantna. Dok Simeone inkasira fiksnu premiju za svoj dugogodišnji sistem, Flikov ugovor je strukturiran tako da zavisi isključivo od rezultata.
Za osvajanje Lige šampiona Nijemcu sleduje bonus od milion evra, dok bi mu titula u La Ligi donijela dodatnih 750.000 evra. Barselona, opterećena strogim pravilima finansijskog fer-pleja (FFP) španske La Lige, nije mogla (niti smjela) da ponudi više.
Kada se uporede osnovne plate, podatak da Simeone zarađuje približno 11 puta više od Flika (gledajući neto osnovicu od 3 miliona naspram Simeoneovih ukupnih primanja) djeluje kao anomalija modernog sporta, piše Sportal.
Zašto je razlika ovolika?
– Tržišna vrijednost protiv kriznog menadžmenta: Simeone je svoj ugovor potpisao u vrijeme ekspanzije Atletika, dok je Flik prihvatio posao u klubu koji je morao da “tjera” legende poput Ćavija jer nije imao sredstava za njihove plate;
– Model upravljanja: Atletiko Madrid je Simeoneu dao ključeve projekta. On je najplaćeniji zaposleni u klubu, iznad bilo kog igrača. U Barseloni, prioritet je registrovanje novih pojačanja (poput Danija Olma), zbog čega stručni štab mora biti “jeftin”;
– Lojalnost naspram dokazivanja: Simeone naplaćuje stabilnost koju donosi – redovno učešće u Ligi šampiona garantuje klubu preko 60-80 miliona evra godišnje. Flik je, s druge strane, u poziciji da mora ponovo da izgradi svoj autoritet van Njemačke.
Podsjetimo, fudbaleri Atletiko Madrida slavili su kao gosti protiv Barselone rezultatom 2:0, u prvoj utakmici četvrtfinala Lige šampiona. Barselona je ove sezone tri puta pobijedila Atletiko (3:1 i 3:0 kod kuće, a 2:1 u gostima), dok su Jorgandžije jednom slavile (4:0 u Madridu)
Saznajte sve o najvažnijim vijestima i događajima, pridružite se našoj Viber zajednici ili čitajte na Google News.